Find a new way through air

Powiedzieli

 

Rita Hirani, dyrektor naczelny: Nasz telefon zaufania został uruchomiony mniej więcej po to, by lesbijki, geje, biseksualiści i osoby transpłciowe mogły porozmawiać o swoich problemach z profesjonalistami, którzy zrozumieją aspekty kulturowe i kontekst problemu.

 

 

Greg, telefon zaufania: Istnieje mylne wyobrażenie, że osoby LGBT tylko chodzą na imprezy taneczne, wydają swoje „różowe pieniążki” i dobrze się bawią. Rzeczywistość dla wielu osób LGBT wygląda tak, że nasze życie może zostać naznaczone ubóstwem, dyskryminacją, homofobią i przemocą domową. Musimy przedstawiać te sprawy na forum publicznym i żądać dostępu do usług, które pomogą w walce z taką nierównością.

 

Iona Fiesta, redaktor OUTSKIRTS: Przemoc domowa wśród osób LGBT jest trochę taką sytuacją typu „słoń-znajdujący się-w-pokoju”: wszyscy wiemy, że jest, prawdopodobnie znamy kogoś, kto doświadczył przemocy, ale zbyt wielu z nas wolałoby wciąż chodzić na paluszkach wokół problemu, niż zetknąć się z nim twarzą w twarz.  Może jest w tym jakiś czynnik wstydu – wszyscy jesteśmy zbyt zajęci, próbując przekonywać resztę społeczeństwa, że geje są świetnymi, uczciwymi obywatelami, których możemy zaakceptować. A my mamy te same wady co inni. Właściwie nasza społeczność byłaby o wiele silniejsza, jeśliby to zrozumiała.

 

Pauline, ofiara przemocy domowej LGBT, Londyn: Jednym z punktów zwrotnych dla mnie było oddzielenie miłości do prawdziwej kobiety, którą spotkałam, od faktu, że nie mogłabym jej zmienić, oraz, że jej negatywne podejście i zachowanie wobec mnie nie było moją winą i samo z siebie nie skończyłoby się. Jej zachowanie byłoby wciąż takie samo i wpływałoby na inne sprawy, co tylko pogarszałoby sytuację, gdybym to dalej ciągnęła, akceptując taki stan rzeczy. Przemoc domowa stanowi samonakręcającą się spiralę. Kiedy raz się uruchomi, sama się nie zatrzyma lub może być tylko gorzej, chyba że zostaną podjęte pozytywne działania.